در زندگی روزمره، فنجان های شیشه ای بوروسیلیکات به دلیل شفافیت بالا و پایداری شیمیایی خوب، معمولا برای دم کردن چای و قهوه استفاده می شود. حداکثر دمای تحمل آنها یک نگرانی اصلی برای کاربران است. حداکثر دمای لحظه ای که یک فنجان شیشه ای بوروسیلیکات معمولی می تواند تحمل کند تقریباً 150 درجه است، در حالی که دمای استفاده ایمن در دراز مدت زیر 120 درجه است. این ویژگی از ترکیب مواد منحصر به فرد و فرآیند ساخت آن ناشی می شود.
مقاومت دمایی شیشه بوروسیلیکات اساساً با ترکیب شیمیایی آن تعیین می شود. از دی اکسید سیلیکون به عنوان ماده خام اصلی استفاده می کند و 10%-15% انیدرید بور را به عنوان شار اضافه می کند. در مقایسه با{6}}شیشه آهکی معمولی، افزودن بور ساختار مولکولی شیشه را بازسازی می‌کند و معماری شبکه پایدارتری ایجاد می‌کند. این ساختار نه تنها ضریب انبساط حرارتی شیشه را کاهش می دهد و پایداری حرارتی آن را به میزان قابل توجهی بهبود می بخشد، بلکه مقاومت آن در دمای بالا را نیز افزایش می دهد و به آن اجازه می دهد تا ثبات شکل خود را در محدوده دمایی وسیع تری حفظ کند و از شکستگی ناشی از تغییرات دمایی ناگهانی یا قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دماهای بالا جلوگیری کند.
واضح است که حداکثر دمای لحظه ای 150 درجه یک آستانه مطلق نیست. مقاومت دمایی واقعی تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار می گیرد. اولاً، فرآیند تولید مهم است. شیشه‌های بوروسیلیکات با کیفیت بالا-در دمای بالا بازپخت می‌شوند، استرس داخلی را کاملاً رها می‌کند و مقاومت دمایی آن را به مقدار تئوری نزدیک‌تر می‌کند. در مقابل، محصولاتی که تولید ضعیفی دارند ممکن است ترک‌های پنهانی داشته باشند و در دماهای بالا مستعد شکستگی شوند. در مرحله دوم، سرعت تغییر دما بسیار مهم است. در حالی که شیشه بوروسیلیکات مقاومت خوبی در برابر شوک حرارتی دارد، قرار گرفتن آنی در دمای بالاتر از 150 درجه (مانند ریختن در آب جوش) همچنان می‌تواند به دلیل اختلاف دمای موضعی بیش از حد باعث خرد شدن آن شود، به‌ویژه برای مدل‌های دیوار ضخیم‌تر-.
در استفاده روزانه، روش های مناسب برای کاهش خطرات ضروری است. توصیه می شود قبل از اضافه کردن آب جوش، فنجان را با مقدار کمی آب گرم گرم کنید تا از تغییرات ناگهانی دما جلوگیری شود. یک فنجان خالی را مستقیماً روی شعله باز یا دستگاه گرمای{2}}در دمای بالا قرار ندهید. حتی فنجان‌های مقاوم در برابر حرارت{4}}ممکن است در صورت خشک شدن برای مدت طولانی، دچار گرمای بیش از حد موضعی و آسیب به ساختار شیشه شوند. علاوه بر این، برای لیوان‌های شیشه‌ای بوروسیلیکات با دسته، حلقه‌های آب‌بندی یا سایر لوازم جانبی، ممکن است مواد این لوازم جانبی در برابر حرارت مقاوم نباشند. دمای استفاده کلی باید بر اساس میزان تحمل این لوازم جانبی تعیین شود که معمولاً از 100 درجه تجاوز نمی کند.
در مقایسه با شیشه معمولی، شیشه بوروسیلیکات بالا دارای مزیت قابل توجهی در مقاومت در برابر حرارت بالا-است. شیشه آهکی معمولی{2}}سودا فقط تا حدود 80 درجه تحمل می‌کند و مقاومت در برابر شوک حرارتی ضعیفی دارد، در حالی که شیشه بوروسیلیکات بالا می‌تواند دمای آنی 150 درجه را تحمل کند و مقاومت خوبی در برابر شوک حرارتی دارد، که آن را برای اکثر حالات نوشیدنی داغ روزمره مناسب می‌کند. در عین حال، پایداری شیمیایی عالی آن به این معنی است که مواد مضر را در دماهای بالا آزاد نمی کند و ایمنی بیشتر را تضمین می کند، که این نیز دلیل مهمی برای استفاده گسترده آن در صنعت ظروف غذا است.